6.‘Borger-Odoorn schuift alles onder het tapijt'

‘Borger-Odoorn in DvhN aan de schandpaal genageld'

Onderstaand krantenartikel heeft op 28 juli 2015 in de Drentse editie van het Dagblad v/h Noorden gestaan.
Het was nog niet via Facebook verspreid omdat het artikel midden in de vakantieperiode werd gepubliceerd, en omdat ik zelf ook even een poosje in de luwte heb doorgebracht i.v.m. vakantie.

 

TEKST JAAP VAN BRUMMELEN, DvhN 28-7-2015
FOTO BOUDEWIJN BENTING

Arie Blink heeft het helemaal gehad met gemeente Borger-Odoorn. Op zijn blog nagelt hij ambtenaren, burgemeester, college en gemeenteraad genadeloos aan de schandpaal.

Fraude. Machtsmisbruik. Corruptie. Schandalig. Incompetent. Asociaal. Ziek. En dat is nog maar een fractie van het salvo giftige pijlen dat Arie Blink afvuurt richting het gemeentehuis in Exloo. Met zijn vrouw Ted woont hij letterlijk op een steenworp afstand van de oude steenfabriek De Kavelingen bij Musselkanaal.

Vrij snel nadat in 1983 de steenfabriek op slot ging, begonnen voor Blink de problemen. Ernstige milieuvervuiling, stank, explosiegevaar, het met voeten treden van het bestemmingsplan… Daar ging het beklag van Blink allemaal over. Vanaf 1985 tot nu. ,,Al die tijd liep ik tegen een muur op. Het is te gek voor woorden. Borger-Odoorn schuift alles onder het tapijt. Steeds weer worden trucs verzonnen om te voorkomen dat er moet worden gehandhaafd.''

Spuugzat

Blink is het spuugzat. Op zijn blog hangt hij de vuile was buiten. Het hele ambtelijke apparaat plus gemeenteraad krijgen van hem onderuit de zak. Stiekem hoopt hij dat hij ze daarmee uit de tent lokt, dat ze hem voor de rechter slepen. ,,Laat ze maar komen. Dan zullen we eens zien wie er gelijk heeft.'' Het venijn spat er af, als hij dat zegt.

Het verhaal begint dertig jaar geleden, als de 40 meter hoge schoorsteenpijp van de steenfabriek wordt gesloopt en het puin wordt gebruikt om de wijk bij de fabriek mee te dumpen. Blink: ,,Het ging om zo'n 500 kuub puin waar een koek van een paar centimeter dik van PAK (Polycyclische Aromatische Koolwaterstoffen, die kankerwekkend zijn, red) aan kleeft. Voor de sloop was geen vergunning aangevraagd. Ik heb het telefonisch aangekaart bij de gemeente, maar er nooit iets van gehoord. Er is niks mee gedaan. Totdat de gemeente in 2013 aanstuurde op wijziging van het bestemmingsplan. Toen konden ze er niet onderuit en móest er wel een onderzoek komen voor een schone grondverklaring. De manier waarop dat is uitgevoerd, is ronduit schandalig. Ze hebben bewust niet gezocht waar ze moesten zoeken, maar gewroet op zes plekken waar geen puin is gedumpt. Met grondboren zijn monsters genomen in de toplaag die indertijd over het vervuilde puin is gestort.''

Van fabriek tot rommelmarkt

In 1990 begon het bedrijf Meforce in de oude fabriek polyester tafelbladen te produceren. Blink, die in het bedrijfsleven coördinator veiligheid en milieu is geweest, zag dat er van alles mis mee was. ,,We kregen last van een scherpe, indringende geur. Die werd via een ventilatierooster in de muur naar buiten geblazen. Aan de zuidkant van de hal stonden vaten met 100 liter aceton achter glas in de blakende zon. Van dat spul is bekend dat het in een afgesloten ruimte bij een temperatuur van boven de 30 graden kan exploderen. Het bedrijf beloofde een noodvoorziening te treffen, maar toen wij dat wilden bekijken, mochten we er niet in. Daarop hebben wij bij de gemeente een verzoek ingediend om de fabriek te sluiten. Pas toen kwamen de ambtenaren in de benen en werd de fabriek gesloten.''

In 1996 kreeg de fabriek een nieuwe bestemming als locatie voor rommelmarkten. Hoewel die in de weekends voor flink wat reuring en autoverkeer zorgden, kon Blink daar mee leven. ,,Alles beter dan stank en gevaar, zo dachten we. En de afspraak met de gemeente was helder: 76 dagen per jaar; 52 zaterdagen, 24 zondagen. Hadden we eens in de twee weken nog een zondag voor onszelf.'' Blink heeft het betreffende document in bezit.

Winkeltijdenwet

Maar als zich in 2005 een nieuwe beheerder meldt, is het hek van de dam. De rommelmarkt mag op alle dagen in het weekend. Blink protesteert, krijgt aanvankelijk nul op het rekest, maar uiteindelijk komt de gemeente hem tegemoet. De zaterdag wordt vaste dag, tussen mei en september zijn er geen markten op zondag, de overige maanden elke zondag. In 2010 herhaalt de geschiedenis zich als er een nieuwe beheerder komt. ,,Elke zaterdag en zondag rommelmarkt.''
Blink verzet zich. De gemeente is onvermurwbaar, maar wordt een jaar later herroepen door de bezwarencommissie. ,,Wat bleek? Dit viel onder de winkeltijdenwet. Die liet destijds maar twaalf koopzondagen per jaar toe. Achteraf had dus al die jaren die rommelmarkt nooit meer dan één zondag in de maand open mogen zijn.'' Volgens Blink waren ze daar op het gemeentehuis dondersgoed van op de hoogte. ,,Waarom lapt een gemeente regels en wetten aan zijn laars? Dat verwacht je toch niet?''

Doorverwezen
Blink vroeg in mei 2014 een gesprek aan met de toenmalige burgemeester Marco Out en juriste Yvonne Meijer. ,,Out zei dat het dumpen van vervuild puin van voor zijn tijd was. Over alle vragen die hem niet pasten, praatte hij heen. Ik heb het gesprek op recorder opgenomen, een verslag gemaakt en dat opgestuurd naar de gemeente. Daarop kreeg ik een kort briefje terug met de mededeling dat de gemeente zich niet herkende in de inhoud. Toen ik vroeg op welke gronden dat was, kreeg ik als reactie: ‘We blijven bij de inhoud van onze vorige brief'.''

Dat was voor Blink het moment dat hij zijn laatste restje geloof in het gemeentelijke apparaat had verloren. Hij stuurde in augustus 2014 een brief naar de gemeenteraad, waarin hij de raad aansprakelijk stelt voor onbehoorlijk bestuur. Blink: ,,De reactie van de raad was dat ze mijn aanklacht voor advies hadden doorverwezen naar B en W. Verder heb ik nooit meer iets gehoord.''

Gewoon door

Intussen gaat hij onverstoorbaar verder met het updaten van zijn digitale schandpaal. Borger-Odoorn blijft hem voeding geven. Het laatst vanwege aanwezigheid van 95 kuub met asbest vervuilde grond bij de oude steenfabriek. ,,Ruim twee weken geleden kreeg ik een mail van de gemeente. Eigenaar Jaap Vuurboom zou de bewuste strook moeten afzetten. Nou, afgelopen zondag tijdens de rommelmarkt stonden er dus gewoon auto's op geparkeerd.'' Nee, ik heb dit niet gemeld bij de gemeente. Die controleert toch niet en ziet alles door de vingers. Dus waarom zou ik?''

Marco Out herkent zich niet in aantijgingen.

Oud-burgemeester Marco Out van Borger-Odoorn wil inhoudelijk niet reageren op de beschuldigingen van Blink dat hij willens en wetens regels en wetten aan zijn laars zou hebben gelapt. Via zijn woordvoerder laat hij weten dat hij zich niet herkent in de aantijgingen. ,,Het is een zaak die nog steeds speelt en het is aan het huidige college van Borger-Odoorn om zich daarmee bezig te houden.''

De gemeente is voorlopig niet van plan om Blink juridisch aan te pakken vanwege zijn aantijgingen. Op 8 augustus 2013 is een procedure gestart met het ter inzage leggen van een ontwerpbestemmingsplan. Wethouder Freek Buijtelaar: ,,Op het perceel van de voormalige steenfabriek lag een bedrijfsbestemming. De rommelmarkten passen daar niet in. Het nieuwe plan moet voorzien in een planologische legalisering. Dat het zo lang duurt, komt door allerlei onderzoeken naar externe veiligheid, verkeersgeluid en bodemgesteldheid. Voor dat laatste was nog aanvullend onderzoek naar asbest nodig. Dat is nu in een afrondende fase.''

Buijtelaar kent de inhoud van de mail die de gemeente heeft gestuurd naar eigenaar Jaap Vuurboom over de aanwezigheid van 95 kuub met asbest vervuilde grond. ,,Er is wel degelijk sprake van asbestvervuiling, maar niet ernstig. De asbest is hecht gebonden. Voor zover ik weet is het terrein nu afgezet.''

De nieuwe burgemeester Jan Seton blijkt nauwelijks op de hoogte van het slepende conflict tussen Blink en de gemeente. Hoewel Blink de gemeente beticht van zaken als fraude en corruptie, speelt Seton niet met de gedachte om hem daar juridisch voor aan te pakken. ,,Maar wat mij betreft staan de communicatiekanalen voor Blink open.'' Eigenaar Jaap Vuurboom van de oude steenfabriek was voor commentaar niet bereikbaar.

Het nieuwe bestemmingsplan voor de oude steenfabriek zou op zijn vroegst medio september aan de raad kunnen worden voorgelegd. Geeft die er haar fiat aan, dan mogen er in de weekends op alle dagen rommelmarkten worden gehouden.
 
 

5.Borger-Odoorn krijgt ferme tik op de vingers

VALTHERMOND, Gemeente Borger-Odoorn heeft van de bestuursrechter in Groningen een tik op de vingers gekregen.

 

JAAP VAN BRUMMELEN DvhN, 15 juli 2015.

,,Onnavolgbaar’’, luidt het oordeel over hoe de gemeente toeziet op naleving van het bestemmingsplan.

Het gaat om de zaak familie Strik versus de gemeente.

Jan en Marianne Strik wonen aan het Zuiderdiep in Valthermond in een oud pand,waarin in een grijs verleden een bakkersbedrijf was gevestigd.

Onder hetzelfde dak runt Alexander Lampert een bedrijf.

Eerst restaureerde hij oldtimerauto’s, later handelde hij er in afvalpersen.

Die bedrijfsactiviteiten hebben het woongenot van Strik vergald.

Ze zijn nog strijdig met het bestemmingsplan ook, stelt de familie op basis van de uitspraak van de Raad van State een jaar geleden.

Het echtpaar Strik vindt dat de gemeente hopeloos faalt in handhaving van het bestemmingsplan.

De bestuursrechter heeft ze in het gelijk gesteld.
,,De uitspraak maakt met de term ‘onnavolgbaar’ gehakt van de manier waarop de gemeente dat heeft gedaan’’, zegt advocaat Rudolf van Binsbergen.

Burgemeester Jan Seton van Borger-Odoorn vindt de kwalificatie ‘gevoelige tik’ te zwaar aangezet.

,,De gemeente is in het ongelijk gesteld en de conclusie is dat wij ons huiswerk niet goed hebben gedaan. De opdracht aan de gemeente is nu te onderbouwen dat er wel sprake was van intensivering van onderzoek.
Dat moeten we uitzoeken.’’

Mocht de gemeente zich niet kunnen verantwoorden dan overweegt de advocaat via de civiele rechter de gemeente aansprakelijk te stellen voor derving van woongenot. Van Binsbergen:

,,Er hangt een schadeclaim in de lucht.’’

 

Opmerking ABeL:

Door de halsstarrige houding van de gemeentelijke bestuurders, die het kennelijk moeilijk vinden hun gemaakte fouten ruiterlijk toe te geven, worden bakken met gemeenschapsgeld over de balk gesmeten door steeds weer te proberen via gerechtelijke procedures het proces te traineren.

Daarmee worden gedupeerde burgers met hun "eigen belastinggeld" financieel kapot geprocedeerd en blijft er uiteindelijk een overheidsdienst over die in de ogen van de gemiddelde burger als compleet ongeloofwaardig en onbetrouwbaar wordt beschouwd.

4.BORGER-ODOORN ONTSPOORT IN BUINEN.

19 juli 2013, DvhN, Bernd Otter.

BORGER-ODOORN ONTSPOORT IN BUINEN.

Geld weggegooid voor waanzinnige kwestie

Hij heeft er acht jaar op moeten wachten, maar in de praktijk krijgt een van de aanwonenden van het spoorpad in Buinen alsnog zijn zin.
Na de vakantie wordt het werkpad naast de voormalige spoorbaan in Buinen voorzien van een stel zwerfkeien.
Auto’s kwamen er al niet, omdat er sinds jaar en dag een karretje in de weg staat, maar straks is het ook officieel onmogelijk.

Op 16 maart 2010 viel het besluit van burgemeester en wethouders: het voorkomen van gemotoriseerd verkeer op het spoorpad in Buinen.
Officieel voor de veiligheid van fietsers.
De aanwonenden krijgen een eigen inrit.
Geen klus waar je normaal gesproken drie jaar over doet.

Het gaat hier echter om een van de felst bestreden besluiten van de gemeente Borger-Odoorn, die nu toch tot uitvoering komt.

De Raad van State heeft zich er een paar keer over gebogen op aandrang van vasthoudende buurtbewoners.
Voor hen is het een prestigekwestie geworden om duidelijk te maken hoe overheden de regels naar hun hand zetten om te bereiken wat ze willen.
De buren hebben nul op rekest gekregen, maar het verhaal is nu wel goed voor een stevige discussie op de internetsite Publiekrecht & Politiek.

De kwestie wordt door buurman Marinus Winnink en medestanders gebruikt als bewijs van hun bewering dat overheden hun macht misbruiken en regels naar believen ombuigen.
De vraag waar het in het weblog omdraait: ’Waartoe dient artikel 3:3 van de algemene wet bestuursrecht nog?’

Het is niks minder dan een aanklacht tegen een volgens de schrijvers veelvuldig overtreden van een wet door de overheid zelf: ’het bestuursorgaan gebruikt de bevoegdheid tot het nemen van een besluit niet voor een ander doel dan waarvoor die bevoegdheid is verleend’, zo staat er.
In het geval spoorpad Buinen heerst daar meer dan twijfel over.

De gemeente wringt zich in bochten met een beslissing die niemand echt begrijpt, behalve als er iets anders aan de hand is dan de veiligheid van fietsers.
Op de website van Publiekrecht & Politiek wordt openlijk gesproken over machtsmisbruik en vriendjespolitiek.
Want waarom zou je auto’s gaan weren op een zandpad waar al geen auto komt?

Het antwoord ligt in het oorspronkelijke plan van het college: onttrekken aan de openbaarheid en verkopen van de grond.
Daar is in 2008 een stokje voor gestoken door de gemeenteraad van Borger-Odoorn.

De buurtbewoners hebben zich met hand en tand verzet tegen de in hun ogen onzalige gedachte om het cultuurhistorisch waardevolle pad te bezoedelen met keien en inritten, terwijl er – volgens hen – geen enkel publiek probleem te bedenken is dat opgelost moet worden.

B en W verweren zich met de verklaring dat het pad van de raad openbaar moet worden voor fietsers en voetgangers en dat gebeurt nu.
Het is maar net hoe je het bekijkt.

De meeste reacties op het weblog geven de buurtbewoners gelijk.
Maar eentje zegt: "Het college heeft hier toch een aardige poging gedaan om de belangen van iedereen goed te behartigen.
De bewoners bij wie verwachtingen zijn gewekt over afsluiting, de bewoners die terecht hebben bepleit dat dat te ver zou gaan en de gemeenteraad die cultuurhistorische waarde wilde vergroten."

Wat blijft is het gevoel dat er een hoop geld over de balk is gegooid voor een waanzinnige kwestie.

Een gemeente hoort niets te beloven wat ze niet waar kan maken.

Opmerking ABeL:

Ook uit bovenstaand verhaal blijkt maar weer eens dat ook in deze zaak de gemeente Borger-Odoorn de regelgeving wel heel vrijpostig heeft gehanteerd.

Deze gemeente blinkt uit in:

·         Stelselmatig weigeren te handhaven bij overtredingen.

·         Continu overtreden van regelgeving in bestemmingsplannen.

·         Negeren van wetgeving op de Winkeltijdenwet.

·         Aanpassen en frauderen van onderzoeksrapporten naar milieu en/of bodemvervuiling.

Kortom, een gemeente met bestuurders die ernstig tekort schieten in hun functioneren.

 

Zie daarvoor ook mijn eigen verhalen onder de volgende tabbladen in dit webblog;

·         Onbetrouwbaar milieubeleid.

·         Schandalig vlomarktbeleid

    
   

 

3.VRIJSTAAT BORGER-ODOORN.

21 mei 2015, DvhN, Jaap van Brummelen.

'BORGER-ODOORN LIJKT WEL EEN VRIJSTAAT'.

EXLOO - ,,Borger-Odoorn lijkt wel een vrijstaat. Bestemmingsplannen worden met voeten getreden.''
Dat zegt Frans Boer uit Exloo.
Hij maakte tijdens de oriënterende raadsvergadering gebruik van zijn spreekrecht.

Directe aanleiding is de verbouwing van Geerts Woninginrichting in Exloo tot patatzaak.

Die is volgens de klager op een oor na gevild.

Hoewel de toekomstige bedrijfsvoering volgens Boer haaks staat op wat volgens het bestemmingsplan is toegestaan, legt de gemeente de ondernemer niets in de weg.

Boer stoort zich daar als direct omwonende mateloos aan.
,,Detailhandel mag, horeca niet.

Maar hier kan alles.

Zo ben je detailhandel, zo ben je horeca.''

Een op 30 april door Boer ingediend verzoek bij de gemeente om de ondernemer te dwingen de bouw stop te zetten werd niet gehonoreerd.

Tot boosheid van Boer, die ten overstaan van de gemeenteraad zijn gram haalde.

,,Met medeweten van de ambtenaren zijn illegale bouwwerkzaamheden gewoon doorgegaan zonder dat de vereiste vergunning was verstrekt.''

Volgens Boer staat de door hem aangekaarte kwestie niet op zich en wordt er in de gemeente aan de lopende band gesjoemeld met regels en bepalingen.

,,Een schoenmaker die wijn verkoopt, een bakker die bier aan de man brengt…

In Borger-Odoorn is het allemaal de gewoonste zaak van de wereld.''

In een reactie heeft de gemeente aan Boer gemeld dat ombouw van de meubelzaak tot snackbar annex cafetaria wel mogelijk is.

,,Het gebouw is verkocht, de nieuwe eigenaar wil er een snackbar in beginnen.

Wij hebben het getoetst.

Het blijkt dat het in lijn is met het bestemmingsplan'', verklaarde wethouder Freek Buijtelaar desgevraagd.

Opmerking ABeL:
Uit bovenstaand verhaal blijkt maar weer eens dat ook in deze zaak de gemeente Borger-Odoorn de regelgeving wel heel vrijpostig hanteert.

Deze gemeente blinkt uit in:

·         Stelselmatig weigeren te handhaven bij overtredingen.

·         Continu overtreden van regelgeving in bestemmingsplannen.

·         Negeren van wetgeving op de Winkeltijdenwet.

·         Aanpassen en frauderen van onderzoeksrapporten naar milieu en/of bodemvervuiling.

Kortom, een gemeente met bestuurders die ernstig tekort schieten in hun functioneren.

 Zie daarvoor ook mijn eigen verhalen onder de volgende tabbladen in dit webblog;

·         Onbetrouwbaar milieubeleid.

·         Schandalig vlomarktbeleid.

 

2.PATATOORLOG.

23 april 2015 , DvhN, Jaap van Brummelen.
22 april 2015, TV Drenthe, Steven Stegen.

College heeft schijn tegen met besluit in patatoorlog.

Waarom mag een patatkraam in 2e Exloërmond snacks verkopen op een plek waar het bestemmingsplan dat niet toelaat?

Het collegebesluit om een vergunning voor drie jaar toe te staan geeft voeding aan geruchten over belangenverstrengeling.

Een snackoase in een bedrijvenwoestijn.

Dat is patatkraam Friet & Zo.
De friettent staat op een bedrijfsplein, achter een hekwerk, op een metertje of tien van de Tuinbouwstraat in 2e Exloërmond.

Een onmogelijke plek volgens het bestemmingsplan.

Dat staat bedrijfsactiviteiten toe, geen horeca.
Toch kunnen liefhebbers van de snelle snacks er al sinds eind augustus vorig jaar aan hun trekken komen.

En dat blijft tot in lengte van jaren zo, hoe graag Gwendolynn Peters van café DeWitte Baron dat ook

zou willen verhinderen.
Op 800 meter afstand van Friet & Zo vist zij in dezelfde vijver.
Ze zegt dat haar bedrijf lijdt onder de concurrentie van een snackbar op zo korte afstand en houdt mevrouw Groenewold van Friet & Zo aansprakelijk voor de schade.

Medio september ging ze al verhaal halen op het gemeentehuis van Borger-Odoorn in Exloo.

Het kwartje leekte vallen.
Per brief gelastte de gemeente de beide dames van Friet & Zo de tent te sluiten en een andere locatie te zoeken.

Er zat ook een deadline aan vast: 3 november.

Maar de bitterbal werd niet zo heet gegeten als die werd geserveerd.
De deadline verstreek, maar de friettent bleef gewoon open.

De gemeente handhaafde niet.

Daarmee kwam een geruchtenstroom over belangenverstrengeling op gang.
Want de boekhouder van de dames van Friet & Zo is Harm Greven.

Een man met vele petten op.

Hij is raadslid voor Gemeentebelangen, maar ook voorzitter van ondernemersvereniging De Exloërmonden.

Deze week werd duidelijk dat het college van Borger-Odoorn van plan is mee te werken aan het verlenen van een vergunning voor Friet & Zo voor de komende drie jaar.

De juriste van de gemeente had dit zorgvuldig getoetst, zo verklaarde de verantwoordelijke wethouder Freek Buijtelaar.

Nee, voegde de wethouder van Gemeentebelangen er met klem aan toe, inhoudelijk had hij geen ruggespraak gevoerd met raadslid Greven.

Uit concurrentieoogpunt ziet het college ook geen probleem.
Zelfs al zou zich nog een derde patatboer in de buurt willen vestigen, dan nog zal het college niet dwarsliggen.

Dat de gemeente eerst vindt dat de tent moet sluiten, vervolgens niet handhaaft en uiteindelijk na acht

maanden 180 graden draait, druist tegen alle logica in.

Ook al is juridisch alles in de haak, met dit besluit laadt het college van Borger-Odoorn op zijn minst de schijn van partijdigheid op zich.

Het was heel simpel geweest om die tegen te gaan: gewoon handhaven.

Opmerking ABeL:

Friet&Zo:

 Dat relaties tussen personen een rol kunnen spelen bij het nemen van beslissingen is begrijpelijk.

Dat het assurantie / administratiekantoor Greven, waarvan raadslid Greven eigenaar is, werk verricht voor Friet& Zo is niet vreemd.

Maar dat Friet&Zo zijn producten gedurende langere tijd mocht verkopen op een industrieel terrein waar volgens het bestemmingsplan dergelijke verkoop verboden was is wel vreemd.

Dat de gemeente Borger-Odoorn daarop weigerde te handhaven is bedenkelijk.

Dat deze gemeente nu vergunning wil verlenen aan de eigenaren van Friet&Zo is niet uit te leggen.

Maar dat hier sprake is van belangenverstrengeling maakt veel duidelijk.

Steenfabriek de Kavelingen:

Ook hier speelde zich iets dergelijks af.

Er bestond al gedurende vele jaren een nauwe relatie tussen de gemeente Borger-Odoorn en bouwmaatschappij Vuurboom uit Valthermond.

Op zich ook niets mis mee en begrijpelijk, want je moet je plaatselijke ondernemers aan het hart drukken en dicht bij je houden zal mevr.Stijkel van de ChristenUnie zeggen.

Het wordt bedenkelijk als de ondernemer de fabrieksschoorsteen, sterk vervuild met kankerverwekkende stoffen, illegaal in het oppervlaktewater van het naastgelegen kanaal kan storten en de bestuurders en ambtenaren van de gemeente daarbij een oogje dicht knijpen.

Het wordt nog bedenkelijker, verdacht en zelfs crimineel wanneer bestuurders van de gemeente Borger-Odoorn in 2014 het afgedwongen bodemonderzoek manipuleren en frauduleus handelen in het onderzoeksrapport.

Dat riekt niet alleen naar belangenverstrengeling, het geeft het onbehaaglijke gevoel dat hier sprake is van corruptie.

Zie daarvoor ook mijn eigen verhalen onder de volgende tabbladen in dit webblog;

·         Onbetrouwbaar milieubeleid.

·         Schandalig vlomarktbeleid

1.VALTHERMOND, FAMILIE STRIK SLACHTOFFER.

GEMEENTE BORGER-ODOORN VEEL TE LIEF VOOR ONDERNEMERS.

Reportage van RTV Drenthe, Steven Stegen

 

De gemeente zou niet of nauwelijks optreden tegen ondernemers die het niet zo nauw nemen met het bestemmingsplan.

Die kritiek komt van meerdere inwoners van de gemeente.

Jan en Marianne Strik uit Valthermond strijden al zes jaar met de gemeente over een bedrijfspand dat in 1968 aan hun huis werd gebouwd door een vorige eigenaar.

Nadat de daarin gevestigde bakkerij failliet ging, stond het pand jaren leeg, totdat de nieuwe eigenaar er een garage begon.

"Een illegale activiteit, maar de gemeente wilde het maar niet aanpakken", aldus Marianne Strik.
 

Van de regen in de drup

Uiteindelijk stak de Raad van State een stokje voor de garage, maar nu zit de familie met een groothandel in afvalpersen opgescheept.

"Van de regen in de drup, zo voelen we het.

Nu moeten we blijkbaar opnieuw een hele procedure voeren."

 

 

Vlooienmarkt

Ook Arie Blink zegt geen goede ervaringen met Borger-Odoorn te hebben als het gaat om handhaving. Hij woont naast de voormalige steenfabriek in de buurtschap Kavelingen.

De vlooienmarkt die daar elk weekend is was tot voor kort illegaal.

"Ik trok aan de bel, maar de gemeente deed niets."

 

 

Nieuw bestemmingsplan

De gemeente werkt nu aan een nieuw bestemmingsplan voor Valthermond.

Volgens het college van B en W is dat voor de familie Strik goed nieuws.

"Zij krijgen de woonbestemming en het aangelegen pand krijgt een bedrijfsbestemming.

De huidige groothandel in afvalpersen kan dan niet meer", zegt wethouder Freek Buijtelaar.

 

 

Worsteling
Buijtelaar bestrijdt dat de gemeente tekort schiet in handhaving, maar hij kan zich de frustratie bij een aantal inwoners wel voorstellen.

"Het is ook voor ons vaak een worsteling, maar het is nu eenmaal zo dat we als overheid de taak hebben om altijd te kijken of we een activiteit kunnen legaliseren."

 

 

Kritisch

De gemeenteraad van Borger-Odoorn is kritisch over het nieuwe bestemmingsplan.

Veel fracties hekelen de gedateerde informatie in het plan.

"En voor de familie Strik moet er absoluut een oplossing komen", zo vindt Margriet Stijkel van de ChristenUnie.

Zij vindt dat de ondernemer naast de familie Strik desnoods uitgekocht moet worden.

Opmerking ABeL:

Met de uitspraak van raadslid mevr.Stijkel van de Christenunie wordt maar weer eens bevestigd hoe betrouwbaar deze z.g. volksvertegenwoordigers zijn.

Zij geeft aan dat bedrijvigheid breed gesteund wordt door de raad, en als daarbij zaken niet helemaal volgens de regeltjes gaan proberen ze daar een oplossing voor te vinden.

De oplossing die mevr.Stijkel bedoelde betekende in ons geval “doodgewoon onze schriftelijke vragen niet beantwoorden, maar onze vragen over de schouder kieperen richting B&W, die het vervolgens weer over de schutting gooide richting verzekeraar Achmea Beheer”.

En dat noemen ze tegenwoordig in ambtenarentaal blijkbaar “een oplossing vinden”.

In gewone mensentaal van de straat noemen wij dit tegenwoordig A-SOCIAAL GEDRAG.

 

Zie daarvoor ook mijn eigen verhalen onder de volgende tabbladen in dit webblog;

·         Onbetrouwbaar milieubeleid.

·         Schandalig vlomarktbeleid