VALTHERMOND, Gemeente Borger-Odoorn heeft van de bestuursrechter in
Groningen een tik op de vingers gekregen.
JAAP VAN BRUMMELEN DvhN, 15 juli 2015.
,,Onnavolgbaar’’, luidt het oordeel over hoe de gemeente toeziet op
naleving van het bestemmingsplan.
Het gaat om de
zaak familie Strik versus de gemeente.
Jan en
Marianne Strik wonen aan het Zuiderdiep in Valthermond in een oud pand,waarin
in een grijs verleden een bakkersbedrijf was gevestigd.
Onder
hetzelfde dak runt Alexander Lampert een bedrijf.
Eerst
restaureerde hij oldtimerauto’s, later handelde hij er in afvalpersen.
Die
bedrijfsactiviteiten hebben het woongenot van Strik vergald.
Ze zijn nog
strijdig met het bestemmingsplan ook, stelt de familie op basis van de
uitspraak van de Raad van State een jaar geleden.
Het echtpaar
Strik vindt dat de gemeente hopeloos faalt in handhaving van het
bestemmingsplan.
De
bestuursrechter heeft ze in het gelijk gesteld. ,,De uitspraak
maakt met de term ‘onnavolgbaar’ gehakt van de manier waarop de gemeente dat
heeft gedaan’’, zegt advocaat Rudolf van Binsbergen.
Burgemeester
Jan Seton van Borger-Odoorn vindt de kwalificatie ‘gevoelige tik’ te zwaar
aangezet.
,,De gemeente
is in het ongelijk gesteld en de conclusie is dat wij ons huiswerk niet goed
hebben gedaan. De opdracht aan de gemeente is nu te onderbouwen dat er wel
sprake was van intensivering van onderzoek. Dat moeten we
uitzoeken.’’
Mocht de
gemeente zich niet kunnen verantwoorden dan overweegt de advocaat via de
civiele rechter de gemeente aansprakelijk te stellen voor derving van
woongenot. Van Binsbergen:
,,Er hangt een
schadeclaim in de lucht.’’
Opmerking ABeL:
Door de halsstarrige houding van de gemeentelijke bestuurders,
die het kennelijk moeilijk vinden hun gemaakte fouten ruiterlijk toe te geven,
worden bakken met gemeenschapsgeld over de balk gesmeten door steeds weer te
proberen via gerechtelijke procedures het proces te traineren.
Daarmee worden gedupeerde burgers met hun "eigen
belastinggeld" financieel kapot geprocedeerd en blijft er uiteindelijk een
overheidsdienst over die in de ogen van de gemiddelde burger als compleet
ongeloofwaardig en onbetrouwbaar wordt beschouwd.
BORGER-ODOORN ONTSPOORT IN BUINEN. Geld weggegooid voor waanzinnige kwestie Hij heeft er acht jaar op moeten wachten,
maar in de praktijk krijgt een van de aanwonenden van het spoorpad in Buinen
alsnog zijn zin. Na de vakantie wordt het werkpad naast de
voormalige spoorbaan in Buinen voorzien van een stel zwerfkeien. Auto’s kwamen er al niet, omdat er sinds
jaar en dag een karretje in de weg staat, maar straks is het ook officieel
onmogelijk. Op 16 maart 2010 viel het besluit van
burgemeester en wethouders: het voorkomen van gemotoriseerd verkeer op het
spoorpad in Buinen. Officieel voor de veiligheid van fietsers.
De aanwonenden krijgen een eigen inrit. Geen klus waar je normaal gesproken drie jaar over doet. Het gaat hier echter om een van de felst bestreden
besluiten van de gemeente Borger-Odoorn, die nu toch tot uitvoering komt. De Raad van State heeft zich er een paar keer over
gebogen op aandrang van vasthoudende buurtbewoners. Voor hen is het een prestigekwestie geworden om
duidelijk te maken hoe overheden de regels naar hun hand zetten om te bereiken
wat ze willen. De buren hebben nul op rekest gekregen, maar het
verhaal is nu wel goed voor een stevige discussie op de internetsite Publiekrecht & Politiek. De kwestie wordt door buurman Marinus Winnink en
medestanders gebruikt als bewijs van hun bewering dat overheden hun macht
misbruiken en regels naar believen ombuigen. De vraag waar het in het weblog omdraait: ’Waartoe
dient artikel 3:3 van de algemene wet bestuursrecht nog?’ Het is niks minder dan een aanklacht tegen een volgens
de schrijvers veelvuldig overtreden van een wet door de overheid zelf: ’het
bestuursorgaan gebruikt de bevoegdheid tot het nemen van een besluit niet voor een ander doel dan waarvoor die bevoegdheid is
verleend’, zo staat er. In het geval spoorpad Buinen heerst daar meer dan
twijfel over. De gemeente wringt zich in bochten met een beslissing
die niemand echt begrijpt, behalve als er iets anders aan de hand is dan de
veiligheid van fietsers. Op de website van Publiekrecht & Politiek wordt
openlijk gesproken over machtsmisbruik en vriendjespolitiek. Want waarom zou je auto’s gaan weren op een zandpad
waar al geen auto komt? Het antwoord ligt in het oorspronkelijke plan van het
college: onttrekken aan de openbaarheid en verkopen van de grond. Daar is in 2008 een stokje voor gestoken door de
gemeenteraad van Borger-Odoorn. De buurtbewoners hebben zich met hand en tand verzet
tegen de in hun ogen onzalige gedachte om het cultuurhistorisch waardevolle pad
te bezoedelen met keien en inritten, terwijl er – volgens hen – geen enkel
publiek probleem te bedenken is dat opgelost moet worden. B en W verweren zich met de verklaring dat het pad van
de raad openbaar moet worden voor fietsers en voetgangers en dat gebeurt nu. Het is maar net hoe je het bekijkt. De meeste reacties op het weblog geven de
buurtbewoners gelijk. Maar eentje zegt: "Het college heeft hier toch
een aardige poging gedaan om de belangen van iedereen goed te behartigen. De bewoners bij wie verwachtingen zijn gewekt over
afsluiting, de bewoners die terecht hebben bepleit dat dat te ver zou gaan en
de gemeenteraad die cultuurhistorische waarde wilde vergroten." Wat blijft is het gevoel dat er een hoop geld over de
balk is gegooid voor een waanzinnige kwestie. Een gemeente hoort niets te beloven wat ze niet waar
kan maken. Opmerking ABeL:
Ook uit bovenstaand
verhaal blijkt maar weer eens dat ook in deze zaak de gemeente Borger-Odoorn de
regelgeving wel heel vrijpostig heeft gehanteerd.
Deze gemeente blinkt uit in:
·Stelselmatig weigeren te handhaven bij overtredingen.
·Continu overtreden van regelgeving in bestemmingsplannen.
·Negeren van wetgeving op de Winkeltijdenwet.
·Aanpassen en frauderen van onderzoeksrapporten naar milieu en/of
bodemvervuiling.
Kortom, een gemeente
met bestuurders die ernstig tekort schieten in hun functioneren.
Zie daarvoor ook mijn eigen verhalen onder
de volgende tabbladen in dit webblog;
EXLOO
- ,,Borger-Odoorn lijkt wel een vrijstaat. Bestemmingsplannen worden met voeten
getreden.'' Dat
zegt Frans Boer uit Exloo. Hij
maakte tijdens de oriënterende raadsvergadering gebruik van zijn spreekrecht.
Directe
aanleiding is de verbouwing van Geerts Woninginrichting in Exloo tot patatzaak.
Die
is volgens de klager op een oor na gevild.
Hoewel
de toekomstige bedrijfsvoering volgens Boer haaks staat op wat volgens het
bestemmingsplan is toegestaan, legt de gemeente de ondernemer niets in de weg.
Boer
stoort zich daar als direct omwonende mateloos aan. ,,Detailhandel
mag, horeca niet.
Maar
hier kan alles.
Zo
ben je detailhandel, zo ben je horeca.''
Een
op 30 april door Boer ingediend verzoek bij de gemeente om de ondernemer te
dwingen de bouw stop te zetten werd niet gehonoreerd.
Tot
boosheid van Boer, die ten overstaan van de gemeenteraad zijn gram haalde.
,,Met
medeweten van de ambtenaren zijn illegale bouwwerkzaamheden gewoon doorgegaan
zonder dat de vereiste vergunning was verstrekt.''
Volgens
Boer staat de door hem aangekaarte kwestie niet op zich en wordt er in de
gemeente aan de lopende band gesjoemeld met regels en bepalingen.
,,Een
schoenmaker die wijn verkoopt, een bakker die bier aan de man brengt…
In
Borger-Odoorn is het allemaal de gewoonste zaak van de wereld.''
In
een reactie heeft de gemeente aan Boer gemeld dat ombouw van de meubelzaak tot
snackbar annex cafetaria wel mogelijk is.
,,Het
gebouw is verkocht, de nieuwe eigenaar wil er een snackbar in beginnen.
Wij
hebben het getoetst.
Het
blijkt dat het in lijn is met het bestemmingsplan'', verklaarde wethouder Freek
Buijtelaar desgevraagd.
Opmerking ABeL: Uit bovenstaand
verhaal blijkt maar weer eens dat ook in deze zaak de gemeente Borger-Odoorn de
regelgeving wel heel vrijpostig hanteert.
Deze gemeente blinkt uit in:
·Stelselmatig weigeren te handhaven bij overtredingen.
·Continu overtreden van regelgeving in bestemmingsplannen.
·Negeren van wetgeving op de Winkeltijdenwet.
·Aanpassen en frauderen van onderzoeksrapporten naar milieu en/of bodemvervuiling.
Kortom, een gemeente
met bestuurders die ernstig tekort schieten in hun functioneren.
Zie daarvoor ook mijn eigen verhalen onder
de volgende tabbladen in dit webblog;
23 april 2015
, DvhN, Jaap van Brummelen. 22 april 2015, TV Drenthe, Steven Stegen.
College heeft
schijn tegen met besluit in patatoorlog.
Waarom mag een
patatkraam in 2e Exloërmond snacks verkopen op een plek waar het
bestemmingsplan dat niet toelaat?
Het
collegebesluit om een vergunning voor drie jaar toe te staan geeft
voeding aan geruchten over belangenverstrengeling.
Een snackoase
in een bedrijvenwoestijn.
Dat is
patatkraam Friet & Zo. De friettent
staat op een bedrijfsplein, achter een hekwerk, op een metertje of tien van de
Tuinbouwstraat in 2e Exloërmond.
Een
onmogelijke plek volgens het bestemmingsplan.
Dat staat
bedrijfsactiviteiten toe, geen horeca. Toch kunnen
liefhebbers van de snelle snacks er al sinds eind augustus vorig jaar aan hun
trekken komen.
En dat blijft
tot in lengte van jaren zo, hoe graag Gwendolynn Peters van café DeWitte Baron
dat ook
zou willen
verhinderen. Op 800 meter afstand
van Friet & Zo vist zij in dezelfde vijver. Ze zegt dat
haar bedrijf lijdt onder de concurrentie van een snackbar op zo korte afstand
en houdt mevrouw Groenewold van Friet & Zo aansprakelijk voor de schade.
Medio
september ging ze al verhaal halen op het gemeentehuis van Borger-Odoorn in
Exloo.
Het kwartje
leekte vallen. Per brief
gelastte de gemeente de beide dames van Friet & Zo de tent te sluiten en
een andere locatie te zoeken.
Er zat ook een
deadline aan vast: 3 november.
Maar de
bitterbal werd niet zo heet gegeten als die werd geserveerd. De deadline
verstreek, maar de friettent bleef gewoon open.
De gemeente
handhaafde niet.
Daarmee kwam
een geruchtenstroom over belangenverstrengeling op gang. Want de
boekhouder van de dames van Friet & Zo is Harm Greven.
Een man met
vele petten op.
Hij is
raadslid voor Gemeentebelangen, maar ook voorzitter van ondernemersvereniging De
Exloërmonden.
Deze week werd
duidelijk dat het college van Borger-Odoorn van plan is mee te werken aan het
verlenen van een
vergunning voor Friet & Zo voor de komende drie jaar.
De juriste van
de gemeente had dit zorgvuldig getoetst, zo verklaarde de verantwoordelijke
wethouder Freek Buijtelaar.
Nee, voegde de
wethouder van Gemeentebelangen er met klem aan toe, inhoudelijk had hij geen
ruggespraak gevoerd met raadslid Greven.
Uit
concurrentieoogpunt ziet het college ook geen probleem. Zelfs al zou
zich nog een derde patatboer in de buurt willen vestigen, dan nog zal het
college niet dwarsliggen.
Dat de
gemeente eerst vindt dat de tent moet sluiten, vervolgens niet handhaaft en
uiteindelijk na acht
maanden 180
graden draait, druist tegen alle logica in.
Ook al is
juridisch alles in de haak, met dit besluit laadt het college van Borger-Odoorn
op zijn minst de schijn van partijdigheid op zich.
Het was heel
simpel geweest om die tegen te gaan: gewoon handhaven.
Opmerking ABeL:
Friet&Zo:
Dat relaties
tussen personen een rol kunnen spelen bij het nemen van beslissingen is
begrijpelijk.
Dat het
assurantie / administratiekantoor Greven, waarvan raadslid Greven eigenaar is,
werk verricht voor Friet& Zo is niet vreemd.
Maar dat
Friet&Zo zijn producten gedurende langere tijd mocht verkopen op een
industrieel terrein waar volgens het bestemmingsplan dergelijke verkoop
verboden was is wel vreemd.
Dat de gemeente
Borger-Odoorn daarop weigerde te handhaven is bedenkelijk.
Dat deze gemeente nu vergunning wil verlenen aan de eigenaren van
Friet&Zo is niet uit te leggen.
Maar dat hier
sprake is van belangenverstrengeling maakt veel duidelijk.
Steenfabriek de Kavelingen:
Ook hier speelde
zich iets dergelijks af.
Er bestond al
gedurende vele jaren een nauwe relatie tussen de gemeente Borger-Odoorn en
bouwmaatschappij Vuurboom uit Valthermond.
Op zich ook niets
mis mee en begrijpelijk, want je moet je plaatselijke ondernemers aan het hart
drukken en dicht bij je houden zal mevr.Stijkel van de ChristenUnie zeggen.
Het wordt
bedenkelijk als de ondernemer de fabrieksschoorsteen, sterk vervuild met
kankerverwekkende stoffen, illegaal in het oppervlaktewater van het
naastgelegen kanaal kan storten en de bestuurders en ambtenaren van de gemeente
daarbij een oogje dicht knijpen.
Het wordt nog
bedenkelijker, verdacht en zelfs crimineel wanneer bestuurders van de gemeente Borger-Odoorn in 2014 het afgedwongen bodemonderzoek
manipuleren en frauduleus handelen in het onderzoeksrapport.
Dat riekt niet
alleen naar belangenverstrengeling, het geeft het onbehaaglijke gevoel dat hier sprake is van corruptie.
Zie daarvoor ook mijn eigen verhalen onder
de volgende tabbladen in dit webblog;
GEMEENTE BORGER-ODOORN VEEL TE LIEF VOOR ONDERNEMERS.
Reportage van RTV Drenthe, Steven Stegen
De gemeente zou niet of
nauwelijks optreden tegen ondernemers die het niet zo nauw nemen met het
bestemmingsplan.
Die kritiek komt van meerdere
inwoners van de gemeente.
Jan en Marianne Strik uit
Valthermond strijden al zes jaar met de gemeente over een bedrijfspand dat in
1968 aan hun huis werd gebouwd door een vorige eigenaar.
Nadat de daarin gevestigde
bakkerij failliet ging, stond het pand jaren leeg, totdat de nieuwe eigenaar er
een garage begon.
"Een illegale activiteit,
maar de gemeente wilde het maar niet aanpakken", aldus Marianne Strik.
Van de regen in de drup
Uiteindelijk stak de Raad van
State een stokje voor de garage, maar nu zit de familie met een groothandel in
afvalpersen opgescheept.
"Van de regen in de drup,
zo voelen we het.
Nu moeten we blijkbaar opnieuw
een hele procedure voeren."
Vlooienmarkt
Ook Arie Blink zegt geen goede
ervaringen met Borger-Odoorn te hebben als het gaat om handhaving. Hij woont
naast de voormalige steenfabriek in de buurtschap Kavelingen.
De vlooienmarkt die daar elk
weekend is was tot voor kort illegaal.
"Ik trok aan de bel, maar
de gemeente deed niets."
Nieuw bestemmingsplan
De gemeente werkt nu aan een
nieuw bestemmingsplan voor Valthermond.
Volgens het college van B en W
is dat voor de familie Strik goed nieuws.
"Zij krijgen de
woonbestemming en het aangelegen pand krijgt een bedrijfsbestemming.
De huidige groothandel in
afvalpersen kan dan niet meer", zegt wethouder Freek Buijtelaar.
Worsteling Buijtelaar bestrijdt dat de gemeente tekort schiet
in handhaving, maar hij kan zich de frustratie bij een aantal inwoners wel
voorstellen.
"Het is ook voor ons vaak
een worsteling, maar het is nu eenmaal zo dat we als overheid de taak hebben om
altijd te kijken of we een activiteit kunnen legaliseren."
Kritisch
De gemeenteraad van
Borger-Odoorn is kritisch over het nieuwe bestemmingsplan.
Veel fracties hekelen de
gedateerde informatie in het plan.
"En voor de familie Strik
moet er absoluut een oplossing komen", zo vindt Margriet Stijkel van de
ChristenUnie.
Zij vindt dat de ondernemer
naast de familie Strik desnoods uitgekocht moet worden.
Opmerking ABeL:
Met de uitspraak van raadslid mevr.Stijkel van de
Christenunie wordt maar weer eens bevestigd hoe betrouwbaar deze z.g.
volksvertegenwoordigers zijn.
Zij geeft aan dat bedrijvigheid breed gesteund wordt
door de raad, en als daarbij zaken niet helemaal volgens de regeltjes gaan
proberen ze daar een oplossing voor te vinden.
De oplossing die mevr.Stijkel bedoelde betekende in
ons geval “doodgewoon onze schriftelijke vragen niet beantwoorden, maar onze vragen over de schouder kieperen
richting B&W, die het vervolgens weer over de schutting gooide richting
verzekeraar Achmea Beheer”.
En dat noemen ze tegenwoordig in ambtenarentaal
blijkbaar “een oplossing vinden”.
In gewone mensentaal van de straat noemen wij dit
tegenwoordig A-SOCIAAL GEDRAG.
Zie daarvoor ook mijn eigen verhalen onder
de volgende tabbladen in dit webblog;
Het gaat om de
zaak familie Strik versus de gemeente. 
